شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16133

ترک جان گفتم؛ نهادم پا به صحرای طلب  / تا در آن وادی مرا از تن برآید جان کجا؟

جسم غم فرسود من، چون آوَرَد تاب فراق؟ / این تن لاغر کجا؟ بار غم هجران کجا؟

در لب یار است آب زندگی در حیرتم /  خضر می‌رفت از پی سرچشمهٔ حیوان کجا؟!

چون جرس با ناله عمری شد که ره طی می‌کند/ تا رسد هاتف به گَرد محمل جانان کجا؟

چو به دوست عهد بندد ز میان پاکبازان/ چو علی که می تواند که به سر برد وفا را
 

به جز از علی که آرد پسری ابوالعجایب/ که علم کند به عالم شهدای کربلا را
 

 به جز از علی که گوید به پسر که قاتل من/ چو اسیر توست اکنون به اسیر کن مدارا
 

گرش ببینی و دست از ترنج بشناسی/ روا بود که ملامت کنی زلیخا را
 

آن بلبلم که چون کشم از دل صفیر گرم / بوی محبّت از نفسم می‌توان شنید

من آن مرغ سخن‌دانم که در خاکم رود صورت / هنوز آواز می‌آید به معنی از گلستانم

چنان گرم از بساط خاک بگذر / که شمع مردم آینده باشی

تشنه دیدار ساقی، رونق مستی شکست / هیچ کس بویی ز می در شیشه و ساغر ندید