شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یازدهم : پایه های آوایی همسان دو لختی | آزمون شماره 118

این طلسم از جسم و صورت برفکن / طیلسان از روی معنی برفکن 

می‌تواند حلقه بر در زد حریم حسن را / در رگ جان هر که را چون زلف، پیچ و تاب هست

گر پرتوی ز رویت در گنج خاطر افتد / خلوت‌نشین جان را آه از حرم برآید 

نکتهای دلکش بگویم خال آن مهرو ببین / عقل و جان را بستۀ زنجیر آن گیسو ببین 

دل می‌رود ز دستم صاحبدلان خد ارا / دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا 

من از آن حسن روزافزون که یوسف داشت دانستم / که عشق از پردۀ عصمت برون آرد زلیخا را 

عقل اگر داند که دل در بند زلفش چون خوش است / عاقلان دیوانه گردند از پی زنجیر ما 

بخت خواب آلود ما بیدار خواهد شد مگر / زانکه زد بر دیده آبی روی رخشان شما 

مست شوند چشمها از سکرات چشم او / رقص‌کنان درخت‌ها پیش لطافت صبا

گر هست دلش خارا مگریز و مرو یارا / کاول بکشد ما و آخر بکشد ما را 

گردش این سایۀ من سخرۀ خورشید حق است / نی چو منجم که دلش سُخرۀ اِستاره شود 

ای که پس از هلاک من پای نهی به خاک من / از دل خاک بشنوی نالۀ دردناک من 

مستفعلن فعولن مستفعلن فعولن 

مفتعلن مفاعلن مفتعلن مفاعلن 

مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن 

مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن 

عمر من است زلف تو بو که دراز بینمش / جان من است لعل تو بو که به لب رسانمش

آه دریغ و آب چشم ارچه موافق منند / آتش عشق آنچنان نیست که وانشانمش 

دست به جان نمی‌رسد تا به تو برفشانمش / بر که توان نهاد دل تا ز تو واستانمش

چون برآمد ماه روی از مطلع پیراهنش / چشم بد را گفتم الحمدی بدم پیراهنش