شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9 | آزمون شماره 9369

کشته و یا متواری شدن بسیاری از دانشمندان و ادیبان و از بین رفتن دربارهای ادب‌‌دوست و خاندان‌‌های فرهنگ‌‌پرور

برچیده‌‌شدن بساط حکومت آخرین خلیفه عباسی

انتقال قدرت از خراسان به مرکز ایران

وارد شدن تصوف به ادبیات به خاطر سرخوردگی دوستداران فرهنگ و اخلاق از حمله مغول

گسترش یافتن زبان و ادبیات فارسی در ناحیه عراق عجم- سلجوقیان

به وجود آمدن قالب های جدید در شعر و نثر- غزنویان

گرایش نثر به سمت جریان ساده نویسی در آثار تاریخی- سلجوقیان

کمرنگ شدن قصیده که پیش از این در خدمت فرمانروایان بود- غزنویان

کتاب‌های تحقیقی این دوره عمدتاً سطحی بود.

تاریخ‌نویسی به اسلوب ساده رواج یافت.

ادبیات رونقی تازه و بنیادی گرفت.

در زمان بایسنقر میرزا، قرآن کریم و شاهنامه به خط خوش نگاشته شد.

حمدالله مستوفی از مورخان مشهور ایران و نویسندة کتاب تاریخ گزیده است. این کتاب تاریخ پیامبران، خلفای چهارگانه، خلفای بنی‌عباس و تاریخ ایران را تا سال 830 ه_ . ق دربرمی‌گیرد.

عبید زاکانی شاعر خوش‌ذوق و آگاهی است که نکته‌یابی و انتقاد‌های ظریف اجتماعی او معروف است. شاعری که ناملایمات اوضاع آشفته روزگار خود را بر‌نمی‌تافت و تزویر حاکمان را در آثارش به تصویر می‌کشید.                                

حافظ از شاعران سرآمد قرن هشتم است. لحن او گزنده، طنزآمیز و سرشار از خیرخواهی و اصلاح‌طلبی است و شعرش به قول خود او «همه بیت‌الغزل معرفت» است.

ابن‌یمین شاعر عصر سربداران، مردی دهقان‌پیشه بود. وی در شعر خود قناعت‌پیشگی و بی‌اعتباری دنیا را مورد تأکید قرار می‌دهد.