شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19107

غم: مضاف‌الیه

رفتن: نهاد

گلستان‌ها: متمم

کوته‌نظری: نهاد

 پنج - یک              

یک - پنج          

چهار - دو          

دو - چهار               

جور خود را بر ضعیفان آزماید روزگار / تیغ را دائم برای امتحان بر مو زنند

خوش اندری گو تشنگان بادیه را جان به لب رسید / تو خفته در کجاوه به خواب

به پیری خاک بازیگاه طفلان می‌کنم بر سر / که شاید بشنوم زان خاک بوی خردسالی را

از آن سرو از درختان، سرفرازی بیشتر دارد / که با دست تهی، صد بینوا را زیر پا دارد

سر از قلاده آموختن مپیچ و بدان / که دیگران هم از آموختن شدند استاد

هر که ز آموختن ندارد ننگ / دُر برآرد ز آب و لعل از سنگ

گر نمی‌خواهی در آتش سوختن / بایدت اندرز ما آموختن       

زمانی میاسای از آموختن / اگر جان همی‌خواهی افروختن