شرکت در آزمون آنلاین فلسفه 2 - درس 2: جهان ممکنات | آزمون شماره 15584

واجب‌الوجود تنها یک مصداق در عالم خارج دارد.

آن‌چه در عالم خارج وجود ندارد، ممتنع‌الوجود است.

ممتنع‌الوجود هیچ مصداقی در عالم خارج ندارد.

همه‌ی ما سوی الله ذاتاً ممکن‌الوجودند.

معلول ذاتی است که نیازمندِ علت و وابسته به چیزی دیگر است.

فرض موجوداتِ فقیر و وابسته مستلزم فرضِ وجودی غیروابسته و غنی است.

نظریه فقر وجودی مبتنی بر این است که آنچه در خارج محقق است وجود اشیاء است نه ماهیت اشیاء.

از دیدگاه ملاصدرا رابطه علیت بین وجودِ معلول و وجودِ علت است نه بین ماهیت آن‌ها.

 خداوند هم علت ایجاد و هم علت بقای جهان است.

 وجود حقیقت مشترک هر آن چیزی است که در جهان هست.

 ضرورت حقیقت وجود برای واجب الوجود از ناحیۀ ذات خود آن است.

 جهان هستی یکپارچه نیاز و تعلق به ذات الهی است و از خود هیچ استقلالی ندارد.

ضروری نبودن وجود به این دلیل است که خورشید یک ماهیت است و هستی برایش ضروری نیست.

ضروری نبودن این قضیه به این جهت است که مفهوم وجود جزو تعریف مفهوم خورشید نیست.

قضیه به این دلیل غیر ضروری است که وجود داشتن خورشید به دلیل تجربی یا عقلی نیاز دارد.

این قضیه به جهت ممتنع الوجود نبودن موضوع آن یعنی خورشید، ضروری نیست.