شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 20374

بود مرد آرمده در بند سخت / چو جنبنده گردد شود نیکبخت

ولیکن روانم ز تو سیر نیست / دلم چون دل تو به کفشیر نیست

مکن روز بر خویشتن بر بنفش / به بازیچه پنجه مزن بر درفش

مرا هرچه ملک و سپاهست و گنج / همی زان توست و تو را زوست خنج

ای چرخ از آن ستاره رعنا چه خواستی / و ای باد از آن شکوفه زیبا چه خواستی

ای برده آب از گل خودروی روی او / خوش‌تر ز قندهار و ز مشکوی کوی او

چون حقت داد آن ریاضت شکر کن / تو نکردی، او کشیدت ز امر کن

تو خامش چو گشتی کس امروز نیست / نوازنده ساز جان‌سوز کیست

جملگی آوازها بگرفته شد / رحم آمد بر سر آن قوم لُد

تا به زانویی میان آب جو / غافل از خود ز این و آن تو آب جو

تو فرشته رحمتی، رحمت نما / ز آن که مرغی را نیازارد هما

گفت فرزندان تو با جفت تو / بندگان او شدند افزون مگو

الف _ ج

الف _ د

ب _ د

ج _ د