شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 20429

جوی تو روان و مرا تشنگی تا کی؟ این چه تشنگی است و قدح‌ها می‌بینم پیاپی؟ (مناجات‌های خواجه عبدالله انصاری)

در آن حال مذکّری بود در طبران، تعصّب کرد و گفت من رها نکنم تا جنازه او در گورستان برند که او رافضی بود. (چهارمقاله)

گوهر اصطفا در دامن آدم تو ریختی و گرد عصیان بر فرق ابلیس تو بیختی و این دو جنس مخالف تو با هم آمیختی. (کلیله و دمنه)

خدای را نام‌های بزرگوار است؛ خود را به آن صفت‌ها بستود و در پیغام و نامه خویش آن صفت‌ها و اخلاق نمود. (کشف‌الاسرار)

در این حضرت آنان گرفتند صدر/ که خود را فروتر نهادند قدر

ره این است سعدی که مردان راه/ به عزت نکردند در خود نگاه

مکن خیره بر زیردستان ستم/ که دستی است بالای دست تو هم

چون زلف بتان شکستگی عادت کن/ تا صید کنی هزار دل در نفسی

[خردمند] هرکار که مانند آن بر خویشتن نپسندد در حقّ دیگران روا ندارد، که لاشک هر کرداری را پاداشی است و چون مهلت برسید و وقت فراز آمد، هر آینه دیدنی باشد.

گفت: تو را غمناک می‌بینم. گفت: چگونه غمناک نباشم، که مادت معیشت من آن بود که هر روز یگان دوگان ماهی می‌گرفتمی.

من غرض خویش تا این غایت بر تو پوشیده داشتم و عاقل را اشارتی کفایت باشد.

بباید دانست که ایزد تعالی هرکار را سببی نهاده است و هر سبب را علتی.