شرکت در آزمون آنلاین دین و زندگی 1 (رشته انسانی) - درس دهم : اعتماد بر او | آزمون شماره 11923

چون خداوند اسرار و میزان بینش آنان را می‌داند. _ «وَ عَسیَْ اَن تَکرَهوا شَیئاً وَ هُوَ خَیرٌ لَکُم وَ عَسیَْ اَن تُحِبّوا شَیئاً وَ هُوَ شَرٌّ لَکُم»

چون می‌دانند سررشتة کارها به دست خداست. _ «وَ عَسیَْ اَن تَکرَهوا شَیئاً وَ هُوَ خَیرٌ لَکُم وَ عَسیَْ اَن تُحِبّوا شَیئاً وَ هُوَ شَرٌّ لَکُم»

چون می‌دانند سررشتة کارها به دست خداست. _ «اِن اَرادَنِیَ اللهُ بِضُرٍّ هَل هُنَّ کاشِفاتُ ضُرِّهِ اَو اَرادَنی بِرَحمَةٍ، هَل هُنَّ مُمسِکاتُ رَحمَتِهِ قُل حَسبِیَ الله»

چون خداوند اسرار و میزان بینش آنان را می‌داند. _ «اِن اَرادَنِیَ اللهُ بِضُرٍّ هَل هُنَّ کاشِفاتُ ضُرِّهِ اَو اَرادَنی بِرَحمَةٍ، هَل هُنَّ مُمسِکاتُ رَحمَتِهِ قُل حَسبِیَ الله»

به مصلحت اوست، گرچه خود بدان مصلحت آگاه نباشد _ به او آرامش می‌دهد و به آینده امیدوار می‌کند.

به مصلحت اوست، گرچه خود بدان مصلحت آگاه نباشد _ با فکر و اندیشه بهترین راه ممکن را انتخاب می‌کند.

خدای حکیم جهان را اداره می‌کند و اراده انسان در کنار اوست _‌ به او آرامش می‌دهد و به آینده امیدوار می‌کند.

خدای حکیم جهان را اداره می‌کند و اراده انسان در کنار اوست _‌ با فکر و اندیشه بهترین راه ممکن را انتخاب می‌کند.

«وَ مَن یَتَوَکَّل عَلَی اللهِ فَهُوَ حَسبُهُ اِنَّ اللهَ بالِغُ اَمرِهِ ...»

 «قُل اَفَرَاَیتُم ما تَدعونَ مِن دونِ اللهِ اِن اَرادَنیَ اللهُ بِضُرٍّ ...»

 «وَ عَسیَْ اَن تُحِبّوا شَیئاً وَ هُوَ خَیرٌ لَکُم ...»

«قُل اَفَاتَّخَذتُم مِن دونِهِ اَولیاءَ لا یَملِکونَ لِاَنفُسِهِم نَفعاً ...»

«قل افرایتم ما تدعون من الله»

«ان ارادنی الله بضرّ هل هن کاشفات ضّره»

«قل حسبی الله علیه یتوکّل المتوکّلون»

«من یتوکّل علی الله فهو حسبه»

ماندن – کسب مقبولیت در جمع

ماندن – توکل و اعتماد بر خدا

رفتن – کسب مقبولیت در جمع

رفتن – توکل و اعتماد بر خدا