شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 20270

فراوانی واژگان غیر فارسی

بلندی جمله‌ها: مانند: «ای خویشتن به جامه نیکو فریفته»

وجود واژگان کهن؛ مانند: «اَنگُله»، «گوی»، «مشغله»

ابیات بر فریفته نشدن بر مادیات و آماده شدن برای مرگ تأکید دارد.

جماعتی که ندانند حظّ روحانی / تفاوتی که میان دواب و انسان است (فراوانی لغات عربی)

تو را در آینه دیدن جمال طلعت خویش / بیان کند که چه بوده است ناشکیبا را (از میان رفتن لغات مهجور فارسی)

مشک غمّاز است ور نی کی به شب شوریدگان / از پی دل ره بدان گیسوی مشک‌آسا برند؟ (کاهش سادگی و روانی کلام)

ای برده عارضت به لطافت ز مَه سبق / دل غرق خون دیده ز مهر رخت شفق (ورود لغات ترکی و مغولی به شعر)

چو صیاد آمد او را مرده پنداشت / نمی‌یارست روبه را کم انگاشت

در عشق تو عافیت حرام است / آن را که نه عشق پخت خام است

اختر شد آفتاب امم تا ابد زیاد / بیدق برفت، شاه کرم تا ابد زیاد

گر اثر روی تو سوی گلستان رسد / باد صبا رد کند تحفه نوروز را

گر زان که روی و موی تو آشوب عالم است / ما را شبی مبارک و روزی خجسته است

رخ تو پرده دیبای ششتری بدرید / لب تو نامزد قند عسکری بشکست

هر کس که سرو گفت قدت را به راستی / او را معیّن است که همّت بلند نیست

چون به یاد نرگس مستت روم در زیر خاک / روز محشر سر برآرم از لحد مست و خراب

قالب مثنوی برای ظهور عاطفه، اخلاق و عرفان میدان فراخی پدید آورد.

 طبقات ناصری و مرصادالعباد از آثاری هستند که با گرایش «ساده‌نویسی» پدید آمدند.

 شعر این عصر نرم و دلنشین و برخوردار از معانی عمیق انسانی و آسمانی شد.

 قالب قصیده که زبان دل و عشق بود، گسترش یافت.