شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس سوم: واج‌آرایی، واژه‌آرایی | آزمون شماره 30629

در بیت آرایۀ جناس همسان وجود دارد

قالب شعری نمی‌تواند مثنوی باشد

واژه آرایی در کلمۀ بهشت به چشم می‌خورد

آرایۀ تشبیه در بیت وجود دارد.

این طرف در افق خونین شکسته، انسان ایستاده است روح نیمه‌اش در انتظار درد می‌کشد …

به فروتنی از عمق خواب‌های پریشان خاکساری خویش، انسانیت را سروده‌ام …

گر بدین‌سان زیست باید پست/ من چه بی‌شرمم اگر فانوس عمرم را به رسوایی نیاویزم …

اما صدایش با صدای عشق‌های دور از کف رفته می‌مانست … او را دیده بودم من …

من پیر سال و ماه نیم ‌یار بی‌وفاست / بر من چو عمر می‌گذرد پیر از آن شدم

ز دست کوته خود زیر بارم / که از بالابلندان شرمسارم

آیینه‌ شاهی است بر این صفّه صفوت / صوفی به ادب باش و بر این صفّه صفا کن

ما را همه شب نمی‌برد خواب / ای کشته‌ روزگار دریاب

پسته شیرین او شور دل عاشقانش / شور دل عاشقانش زین شکرستان خوش است

هیچ است آن دهان و نبینم نشان از او / موی است آن میان و ندانم که آن چه موست

اگر این شراب خام است اگر آن فقیه پخته/ به هزار بار بهتر ز هزار پخته خامی

شمع اگر زان لب خندان به زمان لافی زد / پیش عشاق تو شب‌ها به غرامت برخاست

در دهن لاله باد، ریخته و بیخته / بیخته مشک سیاه ریخته درّ ثمین (ثمین: گرانبها)

تن ز جان و جان ز تن مستور نیست / لیک کس را دید جان دستور نیست

ز کوی یار می‌آید نسیم باد نوروزی / از این باد ار مدد خواهی چراغ دل برافروزی

گوهر از گفتار بارم، زر ناب از روی زرد / گنج‌ها دارم به کنج عزلت از این کیمیا