شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10543

هیچ نقاشت نمی بیند که نقشی برکند / وان که دید از حیرتش کلک از بنان افکنده ای 

در بحر تحیر تو پایاب / کی سود کند که ساحلی نیست

من از شگرفی  آن مه همیشه در عجبم / که روز وصل مرا در کنار چون گنجد

تو را وصف نتوان به هر چیز کردن / توانی که هرچیز کردن توانی 

جغد و هماست در نظرم مرغ یک قفس / ز اقبال بی‌نیازم و ز ادبار فارغم

بر روی دوستان تو و دشمنان توست / اقبال را علامت و ادبار را اثر

آن را که براند ز درش یابد ادبار / وان را که بخواهد به برش دارد اقبال

به ظلمتی که ز دوران رسد گرفته مباش / که خنده شب ادبار، صبح اقبال اس

 گویم این غدّاره را بر گردن ظالم بزن / لیک شیطان گویدش بر خود بزن، من با کی‌ام؟    

 مهجوری ما دفع کند تنبلی ما / کوبد درِ شاهی قَجَر از مهملی ما

 بزد کوس و آورد بیرون صلیب / صلیبی بزرگ و سپاهی محیب

عامه، دزدند و ابله و بَد روز/ پاسبان نیز غوزِ بالا غوز