شرکت در آزمون آنلاین فارسی 3 - فارسی 3 | آزمون شماره 7670

هفت  

شش

پنج    

چهار

ز چشم شور، آب زندگانی تلخ می‌گردد / همان بهتر که با فرزانگان دیوانه ننشیند

سوگند خورم من به خدا و به سر او / کاندر دو جهان دوست ندارم مگر او را

تو بُدی جان جهانم به روان تو که نیست / رغبت جان و تمنّای جهانم بی‌تو

آن به که به گرد دل درویش کند طوف / آن را که میسّر نشود حجّ پیاده

بذل جان در ره ناموس وطن چیزی نیست                                        بی وطن خانه و ملک و سر و تن چیزی نیست

ای نگهبان وطن نوبت جان‌بازی توست                                             سر فدا ساز که هنگام سرافرازی توست

بر مسـند عزّت به غریبی چو نشینی                                               از یـاد مبـر چشـم‌به‌راهـان وطـن را

ای خـاک مقدّس که بود نام تو ایران                                              فاسـد بـود آن خـون که بـه راه تـو نـریزد