شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 10663

خطّ و لب دلکش‌ات، طوطی و شکّرستان / زلف و رخ مهوشت، تیره‌شب و ماهتاب

ای که از باغ رسالت چو تو شمشاد نخاست / کار اسلام ز بالای بلندت بالاست

احتیاجت به چمن نیست که بر سرو قدت / گل دمیده است و همه ساله بهار اشکفته است

تا کند مرغ دلم را چون کبوتر پای‌بند / بر کنار دانه دام از مشک ناب انداخته است

جایی نرسد کس به توانایی خویش / الّا تو چراغ رحمتش داری پیش

حالی است چو زلف تو مشوّش ما را / عیشی است چو پاسخ تو ناخوش ما را

آفتاب فتح را هر دم طلوعی می‌دهد / از کلاه خسروی، رخسار مه سیمای تو

کس این کند که ز یار و دیار برگردد / کند هر آینه چون روزگار برگردد

 چون گرفت آتش ز سر تا پای او / سرخ شد چون آتشی اعضای او

 آن فتنه که چون آهوی وحشی رمد از من / گویی ز پی صید دل خسته من خاست

 خصم تو همچو طوطی قولی است بی‌عمل / نی‌نی که همچو عنقا نامی است بی‌نشان

 اگر به سالی حافظ دری زند بگشای / که سال‌هاست که مشتاق روی چون مهِ ماست