شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 6: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 6753

زلف مشکین و شب بخت به هم ساخته‌اند / تا نشانند به این روز پریشان ما را

ببردی نور روز و شب بدان زلف و رخ زیبا / زهی جادو زهی دلبر شبت خوش باد من رفتم

روز چون روشن شود زان روی انور یاد کن / شب چو گردد تیره زان زلف معنبر یاد کن

روی تو و موی تو بسنده است جهان را / گو روز و شب و انجم و افلاک نباشد

پ ـ الف ـ ت ـ ث ـ ب

ت ـ ب ـ ث ـ پ ـ الف

پ ـ ب ـ ت ـ ث ـ الف

ت ـ الف ـ ث ـ پ ـ ب

سه

یک

چهار

دو

خم ها همه در جوش و خروشند ز مستی        وان می که در آن جاست حقیقت نه مجاز است

رازی که بر غیر نگفتیم و نگوییم        با دوست بگوییم که او محرم راز است

در کعبه کوی تو هر آن کس که بیاید        از قبله ابروی تو در عین نماز است

شرح شکن زلف خم اندر خم جانان      کوته نتوان کرد که این قصه دراز است

در کنار من ز گرمی بر کناری ای دریغ                                     وصل و هجران و غم و شادی به ‌هم باشد مرا

زلف را به رخ افشان کرد و صبح ما تاریک                                   کفر را تماشا کن کاو حجاب ایمان شد

از دشمن و از دوست گریزیم و عجب نیست                                       سرگشته نسیم از گل و از خار گریزد

منعم مکن از دیدن قد و رخ و چشمش                                         من انس به سرو و گل و بادام گرفتم