شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 446

گر جان عاشق دم زند آتش در این عالم زند: --U--/-U--/-U--/-U-

شنیدم که چون قوی زیبا بمیرد: U /--U/-- U/--U-

ای نفس خرّم باد صبا: --U--/-U--/-U-

تا که رسیدم بر تو، از همه بیزار شدم: -UU-/-UU-/-UU-

تُ حَ کی می / تُ عظی می /تُ کری می/تُ رَ حی می

تُ حَ کی می / تُ عَ ظی می /تُ کَ ری می/تُ رَ  حیم  ی

تُ حَ کی می / تُ عَ ظی می /تُ کَ ری می/تُ رَ  حی  می

تُ حَ کی می / تُ عَ ظی می /تُ کَرِ ی می/تُ رَ حِ ی می

اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را/ به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را

ساقیا بده جامی زآن شراب روحانی/ تا دمی بیاسایم زین حجاب جسمانی

غمت در نهان‌‌خانه دل نشیند/ به نازی که لیلی به محمل نشیند

ای ساربان آهسته ران کآرام جانم می رود/ آن دل که با خود داشتم با دلستانم می‌‌رود

دل می‌‌رود ز دستم صاحبدلان خدا را/ دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا

مزن بر دل ز نوک غمزه تیرم/ که پیش چشم بیمارت بمیرم

عمری است تا من در طلب هر روز گامی می‌‌زنم/ دست شفاعت هر زمان در نیک‌نامی می‌‌زنم

شراب تلخ می‌‌خواهم که مردافکن بود زورش/ که تا یک دم بیاسایم ز دنیا و شر و شورش

تو مردی دبیری یکی چاره ساز

دلم را در غمت کردم ز هر ویرانه ویران تر

عود می سوزند یا گل می‌دمد در بوستان

به کشتن می‌کند گویی اشارت