شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 20714

دو

سه

چهار

پنج

یک عشرتی افراشتی صد تخم فتنه کاشتی / در شهر ما نگْذاشتی یک عاقلی فرزانه‌ای

اندیشه و فرهنگ‌ها دارد ز عشقت رنگ‌ها / شب تا سحرگه چنگ‌ها ماه تو را حنانه‌ای

هر خسروی مسکین تو صید کمین شاهین تو / وی سلسله تقلیب تو زنجیر هر دیوانه‌ای

عقل و جنون آمیخته صد نعل در ره ریخته / در جعد تو آویخته اندیشه هم‌چون شانه‌ای

هر که بر زیردستان نبخشاید به جور زبردستان گرفتار آید.

مراد از نزول قرآن تحصیل سیرت خوب است نه ترتیل سورت مکتوب.

پادشه باید که تا به حدّی خشم بر دشمنان نراند که دوستان را اعتماد نماند.

نه چندان درشتی کن که از تو سیر گردند و نه چندان نرمی که بر تو دلیر شوند.

گفتم بگریم تا ابل چون خر فروماند به گل / وین نیز نتوانم که دل با کاروانم می‌رود

شب تا سحر می‌نغنوم و اندرز کس می‌نشنوم / وین ره نه قاصد می‌روم کز کف عنانم می‌رود

با چشم پرنیرنگ او حافظ مکن آهنگ او / کان طرّه شبرنگ او بسیار طرّاری کند

زان نور همه عالم هر شیوه‌ همی‌نالم / تا بشنود احوالم ای دوست مخسب امشب