شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 14716

نهاد

مسند

 متمّم

مفعول

سکندر که بر عالمی حکم داشت / در آن دم که می‌رفت عالم گذاشت

یوسف صدّیق چون بربست نطق / از قضا موسی پیغمبر بزاد

حالت لب‌تشنه را خضر خبردار نیست / لذّت لب‌تشنگی خاصه اسکندر است

یار مفروش به دنیا که بسی سود نکرد / آن که یوسف به زر ناسره بفروخته بود

خوش نیست هر زمان زدن از جور یار داد            ورنه ز دست توست مرا صدهزار داد            «نیست»

ز دور شد چو عقیق اشکم از عقیق لبش       حدیث او شنو و کن بر آن عقیق گذر           «شد»

وگر نیست خواهی که هستی شود                            ببینش چو بندد کمر بر میان           «نیست»

بیا تا هر دو عطّاری گزینیم               که مشک و زعفران شد رایگانی            «شد»

مادر گرامی گوهری است که همتایی ندارد. از این روست که هر چیز گرانمایه را اگر بخواهند بزرگ بشمارند، به مام مانند می‌کنند. (گرانمایه: باارزش)

اگر به گلستانی درآیید، نمونة این گونه‌گونی را به چشم می‌بینید، امّا همه از یک آبشخور مایه‌ور و سیراب می‌شوند. (مایه‌ور: سرشار)

ایران ما با همة فراخنای فرهنگی و گستردگی جغرافیایی و گوناگونی گویش‌ها و رنگارنگی لهجه‌ها، به گلستانی می‌ماند. (فراخنا: گستردگی)

هر گاه مادر را اندوه و آسیبی فراگیرد، فرزندان آرام و قرار ندارند و بی‌شکیب می‌کوشند تا آرام‌جای خانه را به آرامش بازآورند. (بی‌شکیب: صبورانه)