شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9570

ترک دنیا کن غم این سحر باطل برمدار / آنچه پشت پاش بردارد تو بر دل برمدار 

شاید که در کنار کشم از میان خلق / تا بازگشتن تو نشینم به راه عید 

گوشه گیران ایمن از آفات شهرت نیستند / در میان خلق بودن پیش دانا بهتر است 

تردد در میان خلق کم کن / چو مردان روی بر دیدار غم کن 

انسان مکافات عمل خود را می بیند.

اعتقاد به نظم احسن در آفرینش 

اعتقاد و ایمان به وجود روز قیامت 

فنا شدن در یار سبب بقاست 

ما را سری است با تو که گر خلق روزگار / دشمن شوند و سر برود هم بر آن سریم

شوق است در جدایی و جور است در نظر / هم جور به که طاقت شوقت نیاوریم

ما خود نمی‌رویم دوان از قفای کس / آن می‌برد که ما به کمند وی اندریم

نه بوی مهر می‌شنویم از تو ای عجب / نه روی آن که مهر دگر کس بپروریم

معیار دوستان دغل روز حاجت است / قرضی به رسم تجربه از دوستان طلب

 کشم به کوی تو ناگه رقیب کافرکیش / من این قضا ز برای خدا بخواهم کرد

 که ما سلاح نداریم حرب گرما را / که هست سایه سنگین بیفکنیم سپر

بهر رضای توام چرخ ز قصر حیات / خواست به زیر افکَنَد بخت نگونم گرفت