شرکت در آزمون آنلاین فارسی 3 - درس 1: شکر نعمت | آزمون شماره 256

۲

۱

۳

۴

از او آن صفت می زاید و از من این صورت می آید  .

ملک زاده ای را شنیدم که کوتاه بود و پست و دیگر برادران بلند و خوب روی .

چه جای ملامت است که در دیدهً من شایستهً کرامت است .

ذوالفقار علی در نیام و زبان سعدی در کام . 

ای جان و تنم مطيع و شوق تو مطاع/ رفتي و جدا زان رخ خورشيد شعاع      فرمانده

عاقل، به قوانين خرد، راه تو پويد/ ديوانه، برون از همه، آيين تو جويد      رود

مرتضی را تو مکن با کس قياس/ زان‌ که در حق است غرق آن حق‌شناس      سنجیدن

گشته در فکر دوست مستغرق/ وز دو عالم فراغتی داريم       مشغول

ندارم دستت از دامن گرم سر می‌رود در سر/ کشم بار همه عالم برای که برای تو

آن دست که دامنت نگيرد/ از بهر چه ز آستين برآيد

گر کیمیای دولت جاویدت آرزوست/ بشناس قدر خویش که گوگرد احمری

ديگر به کجا می‌رود اين سرو خرامان/ چندين دل صاحب‌نظرش دست به دامان