شرکت در آزمون آنلاین دین و زندگی 3 - دین و زندگی 3 | آزمون شماره 3757

کسی نمی تواند مستقل از خداوند در امور جهان دخالت کند و مثلاً بیماری را شفا بخشد یا مشکلی را رفع کند.

اگر خداوند به کسی اذن دهد، آن شخص نیز می تواند در محدودة اجازة خداوند در عالم تصرف نماید.

در تصور چند خدایی هریک از آنان باید کمالاتی را دارا باشند که دیگری ندارد وگرنه عین هم می شوند.

خداست که جهان را اداره می کند و به سوی مقصدی که برایش معین کرده است هدایت می نماید.

اگر انسان پس از توبه ، هنوز از گناه خوشش بیاید و از آن احساس لذت کند، صرفاً ادعای پشیمانی کرده است.

شخص تائب، باید تصمیم جدی بر ترک گناه بگیرد. ندامت ظاهری و استغفار در حال تکرار گناه پذیرفته نیست.

پشیمانی درونی است که شخص را دچار اندوه می‌کند و وقتی شیرینی گناه به تلخی تبدیل شود، توبه انجام می‌شود.

توبه موهبت گرانبهایی است که خدا به بندگان هدیه کرده و دروازه‌ی رحمتی است که بر روی بندگان گشوده است.

«فأخذناهُم بما کانو یکسبونَ» - «یَکفروا به»

«سنستدرجهم من حیث لا یعلمون» - «کذَّبوا بآیاتِنا»

«سنستدرجهم من حیث لا یعلمون» - «یَکفروا به»

«فاخذناهُم بِما کانوا یَکسبونَ» - «کذَّبوا بآیاتِنا»

«ألم أعهد إلیکم یا بنی آدم أن لا تعبدوا الشیطان»

«و أن اعبدونی هذا صراطٌ مستقیم»

«قل إنّما اعظکم بواحدة …»

«قل إن صلاتی و نُسکی و محیای و مماتی لله ربّ العالمین»