شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 4: سبک‌شناسی قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 1372

ترسم که خانه‌ات شود ای محتشم خراب/ از سیل اشک دیدۀ گریان کارگر

طالبان عدل و قانون را ز مرگ اندیشه نیست/ از برای آن‌که آب زندگانی خورده‌اند 

از ملک ادب حکم‌گزاران همه رفتند/ شو بار سفر بند که یاران همه رفتند

عود و چندن نه هر دو خوشبویند/ بر زمین هر دو را یکی است وطن

شبی آنجا مهمانی بود / «اسماعیل قربانی» بود / تو صندوقخانه پنهانی بود / به اذن الله، به اذن الله

ما را نگذارند به یک خانه ویران / یا رب بستان داد فقیران ز امیران / چه کج‌رفتاری ای چرخ / چه بدکرداری ای چرخ

ز من مپرس چونی، دلی چو کاسه خونی / ز اشک پرس که افشا نمود راز درونی

زین سیه‌کاری و بیداد ای شب / به کجا برد توان مظلمه‌ات

 شاهد زیبای آزادی خدایا پس کجاست / مقدم او را به جانبازی اگر پذرفته‌ام

باز گویم این سخن را گرچه گفتم بارها / می‌نهند این خائنین بر دوش ملت بارها

در قرن علم و عهد طلایی ز روی جهل / ما در خیال مس شدن کیمیا هنوز

به گرد بلبل روحم قرار چون گیرد / میان خار چو گلزار جان بود وطنم

عنان گسسته‌تر از سیل در بیابانیم / به هر طرف که قضا می‌کشد شتابانیم

دیده حسرت عنان عمر نتواند گرفت / هیچ دامی مانع از جولان نگردد آب را

نفس یک پا درون خانه، یک پا در برون دارد / کسی محکم عنان بادپای عمر چون دارد؟

بر رشته گسسته عمر سبک‌عنان / دنبال هم چو رشته گوهر فتاده‌ایم