شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 15874

گر کشته شوم در عشق از مرگ نیندیشم / خود مردۀ درد او زنده به حیات اوست

از مرگ و زندگانی ما عشق فارغ است / دریا، دلی به موج و حبابش نبسته است 

مرگ عاشق عمر جاویدان بود معشوق را / مد شمع از دفتر بال و پر پروانه ماند 

ز مرگ عاشقان پروا ندارد حسن بی پروا / که صد طوطی ز موم سبز این آیینه می‌سازد 

دمی با غم به سر بردن جهان یکسر نمی‌ارزد/به می بفروش دلق ما کزین بهتر نمی‌ارزد

غم و شادی جهان را نبود هیچ ثبات/هر زمان حال وی از شکل دگر خواهد شد

اندر دل بی‌وفا غم و ماتم باد/ آن را که وفا نیست ز عالم کم باد

هرگز اندر همه عالم نشناسم غم و شادی/ مگر آن وقت که شادی‌خور و غم‌خوار تو باشم

من این مست گران را با که گویم / من این بیداد را داد از که جویم

قومی به فیض پیر خرابات کی رسند / کز جام باده حال خرابی نداشتند

بلندی از آن یافت کو پست شد / در نیستی کوفت تا هست شد

از تو ای دوست نگسلم پیوند / ور به تیغم بُرند بند از بند