شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوم: سازه‌ها و عوامل تاثیرگذار در شعر فارسی | آزمون شماره 29597

کشتی عمرم شکسته است از غمش/ از من مسکین جدایی می‌کند

سروی چو تو می‌باید تا باغ بیاراید/ ور در همه باغستان سروی نبود، شاید

من خسته چون ندارم، نفسی قرار بی تو/به کدام دل صبوری کنم ای نگار بی تو؟

دلم از دست غمت دامن صحرا بگرفت/ غمت از سر ننهم گر دلت از ما بگرفت

زین درد خون گریست سپهر و ستاره هم/خون گشت قلب لعل و دل سنگ خاره هم

ای ساربان آهسته ران کآرام جانم می‌رود/ وآن دل که با خود داشتم با دلستانم می‌رود

بر سر زدند از الم زادۀ بتول /تنها همین نه مریم و هاجر که ساره هم

در دیر مغان آمد یارم قدحی در دست / مست از می و می‌خواران از نرگس مستش مست

سرو چمان من چرا میل چمن نمی‌کند / همدم گل نمی‌شود یاد سمن نمی‌کند

تو ز حرص و حسد میان سعیر / گرد تو چون سرای ‌پرده اثیر

برآمیزی و بگریزی و بنمایی و بربایی / فغان از قهر لطف‌اندود و زهر شکرآمیزت

غرقه جوی کرمم بنده آن صبح‌دمم / کان گل خوشبوی کشد جانب گلزار مرا

ماهی گذشت و شب نخفت این دیدة بیدار من / یادی نکرد از دوستان یار فرامشکار من

گلیم بخت کسی را که بافتند سیاه / به آب زمزم و کوثر سفید نتوان کرد

من دوست می‌دارم جفا کز دست جانان می‌برم / طاقت نمی‌دارم ولی افتان و خیزان می‌برم

ای یوسف خوش‌نام ما، خوش می‌روی بر بام ما / ای درشکسته جام ما، ای بردریده دام ما