شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 10906

در سینۀ سوزانم مستوری و مهجوری/ در دیدۀ بیدارم پیدایی و پنهانی

من زمزمۀ عودم تو زمزمه‌پردازی/ من سلسلۀ موجم تو سلسله‌جنبانی

خواهم که تو را در بر بنشانم و بنشینم/ تا آتش جانم را بنشینی و بنشانی

ای شاهد افلاکی در مستی و در پاکی/ من چشم تو را مانم تو اشک مرا مانی

جهان چیست مهمان سرای سخایش / نمکدان مه و مهر، نان و فلک، خوان: (چهار)

گذشت روزگاران بین که دوران شباب ما / در این سیلاب غم دسته گلی شاداب را مانَد: (دو)

پیش تیغش جان سپر کردم ولیک آن جنگجو / با کمان ابرو و تیر نگاه آمد گذشت: (دو)

شِکَر شُکر ز طوطیّ روان باز مدار / دو سه روزی که بمانده است درین تیره قفس: (دو)

مرغ دل تا دام زلف و دانه خال تو دید / طایر اندیشه‌ام افتاد در دام هوس (5)

شاهین صفت چو طعمه چشیدم ز دست شاه / کی باشد التفات به صید کبوترم (1)

مرغ روحم که همی‌زد ز سر سدره صفیر / عاقبت دانه خال تو فکندش در دام (2)

جعد او نقش حُسن را نقاش / چشم او گنج فتنه را گنجور (2)

تو خورشیدی و می‌خواهی که ناپیدا شوی از من / به مشتی گل کجا بتوان که خورشیدی بیندایی

بر خوان سرگشاده آزادی از خدای / داد از سر بریده به هر رگ صلای غیر

 آلاله کوهسارانم تویی یار / بنفشه جو کنارانم تویی یار

دانش اندر دل چراغ روشن است / وز همه بد بر تن تو جوشن است