شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 4433

ز داغ لاله سیاهی نمی‌رود هرگز / ز دل چگونه برآرم فغان سوخته را؟

ز حرف سرد چه پروا روان سوخته را؟ / که هست مرهم کافور، جان سوخته را

به عشق رغبت من تازه می‌شود صائب / ز هر که می‌شنوم بوی جان سوخته را

نظر به نعمت الوان چرا سیاه کند؟ / به خون چو لاله زند هرکه نان سوخته را

سرمایه آگاهی گر آینه‌داری‌هاست/ در ما و تو چیزی نیست نزدیک‌تر از دوری

به پای خویشتن می‌پرورد چون سایه طوبی را/ لوای دولت فقر سرافراز مرا دیدی

زدیم در خم زلف گره‌گشای تو چنگ/ که مفلسیم و نداریم هیچ دستاویز

می‌شود روشن ز خاموشی چراغ عاشقان/ در هلاک خویش چون پروانه بی‌تابیم ما