شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17227

هیچ نقاشت نمی بیند که نقشی برکند / وان که دید از حیرتش کلک از بنان افکنده ای 

در بحر تحیر تو پایاب / کی سود کند که ساحلی نیست

من از شگرفی  آن مه همیشه در عجبم / که روز وصل مرا در کنار چون گنجد

تو را وصف نتوان به هر چیز کردن / توانی که هرچیز کردن توانی 

تا خار غم عشقت آویخته در دامن/ کوته‌نظری باشد رفتن به گلستان‌ها (مضاف‌الیه ـ مسند)
 

 راز همه کرد افشا ننمود رخ زیبا/ هم پرده‌درش بنگر هم پرده‌نشینش بین (مضاف‌الیه ـ مفعول)
 

گل از شوق تو خندان در بهار است/ از آنش رنگهای بی‌شمار است (مسند - صفت)

 تهمتن برآشفت و با طوس گفت/ که رهام را جام باده است جفت (نهاد - مفعول)

 در عالم فانی که بقا پا به رکاب است                گر زندگی خضر بود نقش بر آب است

 مشو غافل درین گلشن چو شبنم از نظربازی                که تا برهم گذاری چشم را افسانه خواهی شد

 نسیم صبح فنا تیغ بر کف استاده است                      نفس چگونه برآرد چراغ هستی ما؟

به آهی می‌توان از خود برآوردن جهانی را                که یک رهبر به منزل می‌رساند کاروانی را