شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 3: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 4798

هفت شهر عشق را عطار گشت              ما هنوز اندر خم یک کوچه‌ایم

تازه کن خاطر ما را به حدیثی صائب        تو که از خامه رگ ابر بهار آمده‌ای

گفت حافظ چو کشید از سر اندیشه نقاب       غزلی را که ملایک در میخانه زدند

چو عضوی به درد آورد روزگار            دگر عضوها را نماند قرار

آموزگار خلق شدیم اما/ نشناختیم خود الف و با را

به برفاب رحمت مکن بر خسیس/ چو کردی مکافات بر یخ نویس

کجاست آنکه بداند که ما چه‌ها کردیم/ همیشه خندۀ خود را به باغ آوردیم

طفل می‌گرید چو راه خانه را گم می‌کند/ چون نگریم من که صاحبخانه را گم کرده‌ایم