شرکت در آزمون آنلاین پیام‌های آسمان هفتم - درس اوّل-بینای مهربان | آزمون شماره 4630

خداوند مهربان انسان را بر سایر موجودات برتری داده و با بذل نعمت‌هایی ارزشمند، راه رسیدن به رستگاری را برای او هموار ساخته است.

توانایی یادگیری انسان از نعمت‌های خداوند و گفتن «الحمدُ لله» شکر زبانی است.

توانایی یادگیری انسان از نشانه‌های محبّت انسان به خداوند و شکر زبانی ساده‌ترین نوع تشکّر از خداوند است.

طبق حدیثی از امام صادق (ع)، شکر نعمت آن است که از آن‌چه خداوند حرام کرده است، دوری کنیم.

که می‌برد به خداوند منعم محسن / پیام بنده‌ی نعمت‌شناس شکرگزار؟

گر کسی شکرگزاری کند این نعمت را / نتواند که همه عمر برآید ز سجود

مرا ذلیل مگردان به شکر این نعمت / که داشت دولت سرمد عزیز و محترمت

نعمت بسیار داری، شکر از آن بسیارتر / نعمت افزون‌تر شود آن را که او شاکر شود

به‌جای آورده است ولی شکرش کامل نیست، چرا که شکر واقعی با شکر زبانی همراه نمی‌شود.

برخلاف شکر واقعی به‌جای آورده است، چرا که شکر واقعی، استفاده از نعمت‌های خداوند در راه او و دوری از حرام است.

به جای نیاورده است، چرا که شکر زبانی حتماً باید با عبارت عربی «الحمدلله» باشد.

قبول کرده است و به جای آورده است و همین شکر آن‌قدر ارزشمند است که مجوّز انجام هر کاری را صادر می‌کند.

خداوند مهربان ما را طوری آفریده است که به مرور می‌توانیم کارهای بد را بشناسیم و از آن‌ها دوری کنیم.

افراد با اشتباهات و گناهانی که مرتکب می‌شوند، خودشان را از حفاظت خداوند محروم می‌کنند.

خداوند با شکرگزاری از ما راضی می‌شود.

چون خداوند از ما به خوبی مواظبت می‌کند، دچار حادثه نمی‌شویم.