شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 18559

از این ویرانه بیرون می‌روم من / نمی‌دانم که تا چون می‌روم من

تو در آن ساعت که بیرون می‌روی / درنگر تاآن زمان چون می‌روی

چون من خیال رویت جانا به خواب بینم / کز خواب می‌نبیند چشمم به‌جز خیالی

چون غنچه بیندم شکفد چون گل از نشاط / گویی که دل ز حزن منش تازه می‌شود

ای کمال آفتاب روی تو / تا ابد فارغ ز هر نقصان که هست

صد هزاران قرن چرخ تیزرو / بود هم زین شیوه سرگردان که هست

آفتاب از شرم رویت هر شبی / در سیاهی شد چنین پنهان که هست

زاشتیاق روی چون خورشید توست / ابر را هر دیده‌ی گریان که هست

افسوس برین عمر گرانمایه که بگذشت / ما از سر تقصیر و خطا درنگذشتیم

جهد کن جهد که وقت من و تو در گذر است / سعی کن سعی که این عمر بسی مختصر است

نشاط جوانی ز پیران مجوی / که آب روان بازناید به جوی

هر دم از رهگذری زنگ سفر می‌شنوم / تکیه بر عمر چنین بسته به مو از چه کنم

نام اصلی او «نظام وفا» بود. وی در کودکی در کنار شبانان و در دامان طبیعت بزرگ شد.

نیما تحصیلاتش را در مدرسه‌ای فرانسوی‌‌‌زبان به نام «سن‌لویی» در تهران ادامه داد.

شعرهای «افسانه»، «ای شب» و «قصّه رنگ پریده» برخی از آثار نیماست.

بهره‌گیری از عناصر طبیعت و بیان رمزگونه در توصیف، از ویژگی‌های شعر اوست.