شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 2825

میازار از برای جسم جان را

جانم از تن می‌پرد هر دم ز شوق روی تو

کی تواند شد ز دنیا چشم دنیادار سیر

شود کوه آهن چو دریای آب

به‌دنبال محمل چنان زار گریم / که از گریه‌ام ناقه در گِل نشیند

همه کارم ز خودکامی به بدنامی کشید آخر / نهان کی ماند آن رازی کز او سازند محفل‌ها

به دل گفتم ز چشمانش بپرهیز / که هشیاران نیاویزند با مست

من مرغکی پر بسته‌ام زان در قفس بنشسته‌ام / گر زان که بشکستی قفس بنمودمی ‌پرواز را

دانه چو طفلی است در آغوش خاک / روز و شب این طفل به نشو و نماست

چو در مردم آرام و قوّت ندید / خود آسوده بودن مروّت ندید

یک حکایت سرگذشتم پیش آن جان بازگویی / گرچه از درد فراقم هست بسیاری شکایت

به پایان آمد این دفتر حکایت هم‌چنان باقی / به صد دفتر نشاید گفت حسب‌الحال مشتاقی

عشق دردانه است و من غواص و دریا میکده / سر فرو بردم در این‌جا تا کجا سر برکنم

چنین دور از خویش و بیگانه گشتم / که افتاد با تو مرا آشنایی

ای باد بامدادی خوش می‌روی به شادی / پیوند روح کردی پیغام دوست دادی

گر از ابر بینم همی باد و نم / ندانم که نرگس چرا شد دژم

ﻣﻦ ﮔﺮﻳﺒﺎن ﻣﻲدرم از دﺳﺖ او:     ﻣﻦ  گ  رى  ﺑﺎن / ﻣﻲ  د  رم  از / دس  ت  او

ﻛﻪ ﮔﻢ ﻛﺮده را ﻳﺎﻓﺘﻦ دﻳﺪهاى:     ك  ﮔﻢ  ﻛﺮ / د  را  ﻳﺎ  ف / ﺗﻦ  دى  د / اى

ﺑﻲﻛﺲ ﺷﻬﻴﺪم ﺧﻮن ﻫﻢ ﻧﺪارم:     ﺑﻲ  ﻛﺲ  ش  ﻫﻲ / دم / ﺧﻮن  ﻫﻢ  ن  دا / رم

ﺑﻪ ﻏﻴﺮ از ﺑﺤﺮ ﺑﻲ ﭘﺎﻳﺎن دﮔﺮ ﻣﻨﺰل ﻧﻤﻲ ﺑﻴﻨﻢ:     ب  ﻏﻲ  رز ﺑﺢ / ر  ﺑﻲ   ﭘﺎ  ﻳﺎن / د  ﮔﺮ  ﻣﻦ زل / ن  ﻣﻲ  ﺑﻲ  ﻧﻢ