شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 15873

در ره عشق که از سیل بلا نیست گذار / کرده‌ام خاطر خود را به تمنای تو خوش

جان شد سیاه چون دل شمع از تف جگر / پس هم‌چو شمع از مژه خوناب زرد خاست

حال من و تو از من و تو دور نیست زانک / تو آب زیر کاهی و من کاه زیر آب

من چون کبوتران به وفا طوق‌دار او / او کعبه من و حرم از من دریغ داشت

سرشک من که ز طوفان نوح دست برد / ز لوح سینه نیارست نقش مهر تو شست

نیم چون خاکیان آلوده گرد کدورت‌ها / صفای چشمه مهتاب دارد جان پاک من

در نعل سمند او، شکل مه نو پیدا / وز قد بلند او، بالای صنوبر پست

نقطه خال تو را دید به پرگار وجود / یکسر از دایره عقل، برون شد دل من

دریای خون

خون به دریا

تیغ به چراغ

راغ به خون

گاه گِریم چون صراحی (= جام شراب) گاه خندم چون قدح / گاه بالم چون صنوبر گاه نالم چون رَباب

روی تو چون نوبهار جلوه‌گری می‌کند / زلف تو چون روزگار پرده‌دری می‌کند

روز چو شمعی به شب، زودرو و سرفراز / شب چو چراغی به روز، کاسته و نیم‌تاب

چون ابر در بهاری و چون مهر در شرف / چون تیغ در نبردی و چون شیر در عرین (= بیشه)