شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 24345

کاربردهای تاریخی دستور

بهره‌گیری از آرایه‌های ادبی تشبیه و جناس

وجود واژگان کهن و متروک

بیان مفهوم به شیوه روایی و تعلیمی

ابراهیم گفت: ای کوه من تو را نمی‌گویم که برو؛ ولیکن بر تو مثل می‌زنم. 

ما قصدی عظیم کرده‌ایم و سرگشته کاری شده و چنین کاری که خود را کشتن در پیش داریم.

رابعه را پرسیدند: کی بنده از پروردگار بزرگ راضی شود؟ گفت: آن گاه که شادیش از مصیبت چون شادیش بر نعمت بود.

وزیر دیگر که ضدّ او بود گفت: ابنای جنس ما را نشاید در حضرت پادشاهان جز به راستی سخن گفتن.

طبیبی را دیدند که هرگاه به گورستان رسیدی، ردا در سر کشیدی.

نگویم جوانی مکن، لکن جوان خویشتن‌دار باش.

ای پسر هر چند جوانی، پیرعقل باش.

جوانمرد که بخورد و بدهد به از عابد که روزه دارد و بنهد.

ای شب خوش‌رو که تویی مهتر و سالار حبش / ما ز تو شادیم همه، وقت تو خوش وقت تو خوش

گفت که سرمست نه‌ای رو که از این دست نه‌ای / رفتم و سرمست شدم وز طرب آکنده شدم

فربه و پر باد توام مست و خوش و شاد توام / بنده و آزاد توام بندۀ شیطان نشوم

دمی با همدمی خرم ز جانم بر نمی‌آید / دمم با جان برآید چون که یک همدم نمی‌بینم