شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن

در کدام بیت، دو بار آرایه «تشخیص» به کار رفته است؟

حسب حالی ننوشتیم و شد ایامی چند/ محرمی کو که فرستم به تو پیغامی چند

چون می از خم به سبو رفت و گل افکند نقاب/ فرصت عیش نگه دار و بزن جامی چند

زاهد از کوچه رندان به سلامت بگذر/ تا خرابت نکند صحبت بدنامی چند

ما بدان مقصد عالی نتوانیم رسید/ هم مگر پیش نهد لطف شما گامی چند

با توجه به حکایت زیر، کدام گزینه نمی‌تواند مفهوم حکایت زیر را انتقال دهد؟

«شتری در صحرا چرا می‌کرد. به خار بُنی (بوتة خاری) رسید؛ گردن آز دراز کرد تا از آن بهره‌ای گیرد، دید که در میان آن، افعی‌ای حلقه کرده. باز پس گشت و از آرزوی او بگذشت. خار بن پنداشت که اِحتراز (دوری کردن) وی از زخم سنان (سرنیزه، اینجا به معنی «خار») اوست و اجتناب او از تیزی دندان او. شتر آن را دریافت و گفت: بیم من از میهمانِ پوشیده است نه از میزبانِ آشکار و ترس من از زهر دندان مار است نه از زخم پیکان خار.»

خاربُن فکر می‌کرد ترس شتر از خارهای اوست.

ترس شتر از مار بود نه از خار.

خاربن مار را ترسناک‌تر از خار می‌دانست.

حلقه شدن مار به دور خاربن دلیلی بود برای نخوردن خار از سوی شتر.

با توجه به عبارت زیر، کدام گزینه تحلیل درستی از متن ندارد؟

«اغلب مشایخ در کار او اِبا (سرپیچی) کردند، نظری و فراستی (زیرکی) داشت و واقعات غرایب که خاص او را بود. چنان‌که دستار و دُراعه (نوعی لباس) درمی‌پوشید و از اَسرار با خلق، سخن می‌گفت.»

استفاده از صفت جمع برای موصوف جمع در ترکیب وصفی «واقعات غرایب»

استفاده از «را» مفعولی در عبارت «واقعات غرایب که خاص او را بود.»

گفتن اسرار به خلق از سوی عارف باعث این شده بود که مشایخ از عارف اِبا کنند.

استفاده از واژگان عربی

مفهوم کدام بیت متفاوت است؟

تو مرا کشتی و خدای نکشت / مقبل آن کز خدای گیرد پشت

گفت پیغمبر به آواز بلند / با توکّل زانوی اشتر ببند

به دوش توکّل منه بار خود را / ولی‌نعمت خویش کن کار خود را

از مریدان بی‌مراد مباش / در توکّل کم‌اعتقاد مباش

کدام اثر منظوم دارای لحن روایی - داستانی است؟

کلیله و دمنه

دیوان شمس