شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 10607

زبانم را

بیانی آتشین

به هر جمعیتی

نیارید

پروردگار

خداوندی

چنان زیبا

نقوشی در

چو از سر بگیرم بود سرور او / چو من دل بجویم بود دلبر او

کف او خار نشاند کف او گل شکفاند / همه گل‌های نهانی ز دل خار بداند

پیش تو شب هست چو دیگ سیاه / چون نچشیدی تو ز حلوای شب

چون نالد این مسکین که تا رحم آید آن دلدار را / خون بارد این چشمان که تا بینم من آن گلزار را

مژدۀ رحمت برساند سروش

غم مخور، می‌تابد امشب ماهتاب ای رنجبر

خوشا رهنوردی که چون صبح صادق

که این گل کم نمی‌گردد به چیدن

من خمشم خسته‌گلو عارف گوینده بگو

 ز دریای عمّان برآمد کسی

 با من بگو تا کیستی مهری بگو ماهی بگو

نه خصمی کز کمندش می‌توان رَست