شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 6: آرایه‌های ادبی

در کدام بیت تقابل در معنی سبب تداعی می‌شود و ذهن از این تداعی لذت می‌برد؟

بـنـفـشه رسته از زمین به طرف جویبارها و یا گسسته حورعین، ز زلف خویش تارها

طاووس بــهــاری را دنـبـال بـکـنـدنـد پـرش بـبـریـدنـد و بـه کـنـجـی بـفـکندند

گفتم به غمم بنشین یا از سر جان برخیز فـرمـان بـرمـت جـانـا، بـنـشـیـنم و برخیزم

خـــرّم تـــن آن کــه چــون روانــش از تـــن بـــرود، ســـخــن روان اســت

آرایه‌های مقابل همه ابیات درست است، به‌جز:

شربتی تلخ‌تر از زهر فراقت باید / تا کند لذّت وصل تو فراموش مرا (تشبیه، تضاد)

سعدی نگفتمت که به سرو بلند او / مشکل توان رسید به بالای پشت ما (تضاد، استعاره)

خدنگ غمزه از هر سو نهان انداختن تا کی / سپر انداخت عقل از دست ناوک‌های خونریزت (تشبیه، کنایه)

گر چه بی‌طاقتم چو مور ضعیف / می‌کنم نفس و می‌کشم بارت (جناس، تضاد)

در کدام گزینه آرایه‌های «متناقض‌نما، تشبیه و تضاد» به‌کار رفته است؟

نشان خواهی از وی، ز خود بی‌نشان شو / که من زو نشان جستم از بی‌نشانی

دیده‌ی یوسف‌شناسی نیست در مصر وجود / ورنه با این تیرگی زندان دنیا هم خوش است

سرافکندگی کن که زلف نگار / سرافرازیش در سرافکندگی است

کام و ناکام این زمان در کام خود درهم شکن / تا به کام خویش فردا کامرانی باشدت

در همه ابیات به‌جز بیت .......... آرایه «تضاد» یافت می‌شود.

بـیـار زان مـی گلرنگ مشکبو جامی شـرار رشـک و حـسد در دل گلاب انداز

بـیـا و کـشـتی ما در شط شراب انداز خروش ولوله در جان شیخ و شاب انداز

ز کـوی مـیـکـده برگشته‌ام ز راه خطا مــرا دگــر ز کــرم بــارهِ صـواب انـداز

عاقبت منزل ما وادی خاموشان است حـالـیـا غـلـغـلـه در گـنـبـد افلاک انداز

در کدام بیت «تضاد» و «لف و نشر» دیده می‌شود؟

نه پادشاه منادی زده‌ست می مخورید / بیا که چشم و دهان تو مست و میگون است

سعدی اگر خون و مال صرف شود در وصال / آنت مقامی بزرگ اینت بهایی حقیر

آب حیوان نتوان گفت که در عالم هست / گر چنان است که در چاه زنخدان تو نیست

لعل تو در چشم من باده بود در قدح / مهر تو در جان من گنج بود در خراب

شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 6: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 4809