شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس سوم: واج‌آرایی، واژه‌آرایی | آزمون شماره 31673

مستان می ما را هم ساقی ما باید / با آن همه شیرینی گر ترش کند شاید

به روز من و حال من کس مباد / که یارم رود پیش چشمم به باد  

خسروا گوی فلک در خم چوگ_ان تو باد / ساحت کون و مکان عرصه میدان تو باد

مرغان که کنون از قفس خویش جدایید / رخ باز نمایید و بگویید کجایید

ساقی سیم ساق من گر همه دُرد می‌دهد / کیست که تن چو جام می جمله دهن نمی‌کند (تشبیه، واج‌آرایی)

چو منصور از مراد آنان که بردارند بر دارند / بدین درگاه حافظ را چو می‌خوانند می‌رانند (واج‌آرایی، تلمیح)

هر چه جز بار غمت بر دل مسکین من است / برود از دل من وز دل من آن نرود (واژه‌آرایی، کنایه)

از هر کرانه تیر دعا کرده‌ام روان / باشد کز آن میانه یکی کارگر شود (تلمیح، واج‌آرایی)