شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 10041

ز مور کمترم و می‌کشم به قوّت عشق / به دوش باری کز حد پیل افزون است

گفتا چه شد آن دل که من از بس جفا خون کردمش / گفتم که با خون جگر از دیده بیرون کردمش

چه‌سان من ننالم ز هجران که نالد / زمین از فراق آسمان از جدایی

شستم ز می در پای خم دامن ز هر آلودگی / دامن نشوید کس چرا ز آبی بدین آلودگی

دهان غنچه‌لب و روی چون گلستانت / بهاروار چو گل سر به سر جهان خوش کرد (لف و نشر، تشبیه)

گمان مبر که ز خاطر کنم فراموشت / ز پیش می‌روی اما نمی‌روی از یاد (تلمیح، تضاد)

می‌توان یک عمر پوشیدن که باشد تازه‌رو / کسوت عریان‌تنی را تار و پود دیگر است (مراعات نظیر، تناقض)

به صحن باغ و طرف راغ و زیر سرو و پای جو / بزن گام و بجو کام و بخور جام و بکش ساغر (تناقض، لف و نشر)