شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19050

دل خویش را بگفتم چو تو دوست می‌گرفتم / نه عجب که خوبرویان بکنند بی‌وفایی

سعدی جفا نبرده چه دانی تو قدر یار؟ / تحصیل کام دل به تکاپوی خوشترست

از بهر طلب‌کردن آن یار جفاجوی / دل‌سوخته پوینده شب و روز دوانم

ز یاران بی‌وفایی بد جفاییست / خوشا یاران که ایشان را جفا نیست

اخلاق محسنی  $\leftarrow$  محمدبن منور

شعر خاک آزادگان  $\leftarrow$ سرور اعظم باکوچی

من زنده‌ام  $\leftarrow$  معصومه آباد

شعر طوطی و بقّال  $\leftarrow$ جلال‌الدّین محمد بلخی

ذکر تو از زبان من فکر تو از جنان من                               چون برود که رفته‌ای در رگ و در مفاصلم

سنت عشق سعدیا ترک نمی‌دهی بلی                                  کی ز دلم به در رود خوی سرشته در گلم

ای که مهار می‌کشی صبر کن و سبک مرو                          کز طرفی تو می‌کشی وز طرفی سلاسلم

گر نظری کنی کند کشته صبر من ورق                              ور نکنی چه بَر دهد بیخ امید باطلم؟

می‌تراود مهتاب / می‌درخشد شب‌تاب / نیست یک دم شکند خواب به چشم کس و لیک / غم این خفتة چند / خواب در چشم ترم می‌شکند

خانه‌ام ابریست / یک‌سره روی زمین ابری است با آن / از فراز گردنه خرد و خراب و مست / باد می‌پیچد / یک‌سره دنیا خراب از اوست / و حواس من!

آن که می‌دارد تیمار مرا، کار من است / من نمی‌خواهم درمانم اسیر / صبح وقتی که هوا شد روشن / هرکسی خواهد دانست و به‌جا خواهد آورد مرا

قصه نیستم که بگویی / نغمه نیستم که بخوانی / صدا نیستم که بشنوی / یا چیزی چنان که ببینی / یا چیزی چنان که بدانی / من درد مشترکم / مرا فریاد کن!