شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 12753

کار پاکان را قیاس از خود مگیر/ گرچه باشد در نبشتن شیر و شیر

نه چندان آرزومندم که وصفش در بیان آید/ وگر صد نامه بنویسم حکایت بیش از آن آید

که روی است آنکه دیدارش ببرد از من شکیبایی/ گواهی می‌دهد صورت بر اخلاقش به زیبایی

جایی که سرو بوستان با پای چوبین می چمد/ ما نیز در رقص آوریم آن سرو سیم اندام را

بدان بیبها ناسزاوار پوست

بپوشید سهراب خفتان رزم

که دل را به نامش خرد داد راه

حکایت میکند بتخانه چین

ای شب خوبیّ و بهی جان بجهد گر بجهی

دیدمش بیمار جان را گفتمش چونی؟ خوشی؟

چو باشد آب‌ها نان‌‌ها بجوشد

تو چه پرسیش که چونیّ و چگونه است دلت