شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس سوم: واج‌آرایی، واژه‌آرایی | آزمون شماره 15555

گر اظهار پشیمانی کند گردون مشو ایمن/ که بدعهد از پشیمانی، پشیمان زود می‌گردد

گر تو گرفتارم کنی، من با گرفتاری خوشم/ ور خوار چون خارم کنی، ای گل! بدان خواری خوشم

گو به سلام من آی با همه تندیّ و جور/ وز من بیدل ستان جان به جواب سلام

پای استدلالیان چوبین بود/ پای چوبین سخت بی‌تمکین بود

هم‌‌نشینان تو خارانند و بس/ گل چه ارزد پیش تو ای بوالهوس

خیال روی کسی در سر است هر کس را/مرا خیال کسی کز خیال بیرون است

ما خاک تیره و رخ خوب تو آفتاب/ما صید لاغر و سر زلفت کمند ما

پای استدلالیان چوبین بود/پای چوبین سخت بی‌‌تمکین بود

واج آرایی ن در بیت دیده می شود

تناسب در بیت وجود دارد

دو واژه نای مشخص‌‌شده، آرایه واژه آرایی را به وجود آورده است‌

یک تشبیه در بیت دیده می‌‌شود.

این طرف، در افق خونین شکسته، انسان من ایستاده است …

به فروتنی از عمق خواب‌های پریشان خاکساری خویش، تمامی عظمت عاشقانه انسانی را سروده‌ام تا نسیمی برآید …

گر بدین‌سان زیست باید پست/ من چه بی‌شرمم اگر فانوس عمرم را به رسوایی نیاویزم / بر بلند کاج خشک کوچه بن‌بست …

لالایی گرم خطوط پیکرش، در نعره‌های دوردست و سرد مه گم بود / هر ذره چشمی شد وجودم تا نگاهش کردم …

چو در دست‌تنگی نداری شکیب / نگه‌دار وقت فراخی حسیب

ما را ز قضا جز این قدر ننمایند / پیمانه عمر ماست می‌پیمایند

چو پولاد زنگارخورده سپهر / تو گفتی به قیر اندر اندود چهر

سپاه شب تیره بر دشت و راغ / یکی فرش گسترده از پرّ زاغ