شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 23498

هزار سختی اگر بر من آید آسان است/ که دوستی و ارادت هزار چندان است

سفر دراز نباشد به پای طالب دوست/ که خار دشت محبت گل است و ریحان است

اگر تو جور کنی جور نیست، تربیت است/ وگر تو داغ نهی داغ نیست درمان است

جماعتی که ندانند حظّ روحانی/ تفاوتی که میان دواب و انسان است

نه چندان بخور کز دهانت برآید/ نه چندان که از ضعف جانت برآید

به تمنای گوشت مردن به/ که تقاضای زشت قصابان

هر که بر خویشتن نبخشاید/ گر نبخشد کسی بر او شاید

بلندی از آن یافت کاو پست شد/ درِ نیستی کوفت تا هست شد

 تأکید متن بر ناکامی اهل فضیلت است.

 جملات، موجز و کلمات، بیش‌تر فارسی‌اند.

 جناس و تضاد در متن مشهود است.

 متن در حوزه ادبیات غنایی می‌گنجد.

هر که دست از جان بشوید، هر چه در دل دارد بگوید. (در جملۀ اول، کنایه وجود دارد.)

ترسیدم از بیم گزند خویش آهنگ هلاک من کنند، پس قول حکما را کار بستم. («آهنگ» در معنای «قصد» به کار رفته است.)

به خاطر داشتم که چون به درخت گل رسم دامنی پر کنم هدیه اصحاب را. (استفاده از آرایۀ تشبیه)

آزردن دوستان، جهل است وکفّارت یمین، سهل. (وجود آرایۀ جناس)