شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 8: اختیارات شاعری 2 (وزنی) | آزمون شماره 11369

ذکر رخ و زلف تو دلم را / وردی است که صبح و شام دارد (مفعول مفاعلن فعولن)

محراب ابرویت بنما تا سحرگهی / دست دعا برآرم و در گردن آرمت (مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن)

وفا مجوی ز دشمن که پرتوی ندهد / چو شمع صومعه افروزی از چراغ کنشت (مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن)

مجال من همین باشد که پنهان عشق او ورزم / کنار و بوس و آغوشش چه گویم چون نخواهد شد ( مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن فعولن)

چشم بیمار مرا خواب نه در خور باشد

صف‌نشینان نیکخواه و پیشتازان با ادب

عروس طبع را زیور ز فکر بکر می‌بندم

اندیشه از محیط فنا نیست هر که را

ج _ ب _ الف

ب _ الف _ ج

ب _ ج _ الف

ج _ الف _ ب

آب رخ پیش ما کسی دارد                 که بود خاک آستان شما

اگر آن ابرو است و پیشانی            نکشد هیچ کس کمان شما

می‌کند مرغ جان ما پرواز               دم به دم سوی آشیان شما

چه بود گر به ما رساند باد             بویی از طرف بوستان شما