شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 10185

چگونه باز کنم بال در هوای وصال / که ریخت مرغ دلم پر در آشیان فراق

من که ره بردم به گنج حسن بی‌پایان دوست /  صد گدای هم‌چو خود را بعد ازین قارون کنم

عشق من بر گل رخسار تو امروزی نیست /  دیرسالی است که من بلبل این بستانم

ناوک چشم تو در هر گوشه‌ای / هم‌چو من افتاده دارد صد قتیل

سرشک من که ز طوفان نوح دست برد / ز لوح سینه نیارست نقش مهر تو شست

نیم چون خاکیان آلوده گرد کدورت‌ها / صفای چشمه مهتاب دارد جان پاک من

در نعل سمند او، شکل مه نو پیدا / وز قد بلند او، بالای صنوبر پست

نقطه خال تو را دید به پرگار وجود / یکسر از دایره عقل، برون شد دل من

حافظ عروس طبع مرا جلوه آرزوست / آیینه‌ای ندارم از آن آه می‌کشم

ز ساقی کمان‌‌ابرو شنیدم / که ‌ای تیر ملامت را نشانه

لفظی فصیح شیرین، قدّی بلند چابک / رویی لطیف دلکش، چشمی خوش کشیده

گفتند خلایق که تویی یوسف ثانی / چون نیک بدیدم به حقیقت به از آنی

تویی که بر سر خوبان کشوری چون تاج / سزد اگر همه دلبران دهندت باج

چشمه خورشید تویی سایه‌گه بید منم / چون که زدی بر سر من پست و گدازنده شدم

تو دی ماهیّ و آن دلبر بهار است / رسیدنْ‌تان به هم دشوار کار است

معدن علم است دل چرا بنشاندی / جور و جفا را در این مبارکْ معدن