شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس پنجم: هماهنگی پاره‌های کلام | آزمون شماره 22216

هر هجا تنها یک مصوت دارد.

هجای کشیده معادل یک هجای بلند و یک هجای کوتاه است.

هجای پایانی اوزان شعر فارسی همیشه کشیده محسوب می شود.

هر هجا را همانطور که می خوانیم می نویسیم.

هشت

نه

ده

یازده

تو را که هر چه مرادست در جهان داری (18 صامت)

کنجی که برف پیش همی‌داشت گل گرفت (13 مصوت)

مرا بسود و فروریخت هر چه دندان بود (19 صامت)

با ادب را، ادبْ سپاه بس است (10 مصوت)

مرا یار هرگز نیاید به کار 

تواضع کن آن را که دانشور است 

چون بوی تو دارد جان، جان را هِله بنوازم 

به فتراک دونان تعّلق مکن