شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دهم : سبک شناسی قرن های 10 و 11 (سبک هندی) | آزمون شماره 16221

زبان کوچه و بازار به شعر راه یافت.

دایره واژگانی شعر گسترش یافت.

بسیاری از لغات ادبی قدیم در صحنه شعر رایج شد.

لغات مربوط به مذاهب و آداب و رسوم هندوان به حوزه شعر و ادب وارد شد.

شاه و گدا به دیدۀ دریادلان یکی است / پوشیده است پست و بلند زمین در آب

نیست جز دل‌های خونین مهربانی عشق را / روی آتش را که می‌شوید به‌جز اشک کباب

اینان مگر ز رحمت محض آفریده‌‌اند / کآرام جان و آن دل و نور دیده‌اند

عشق را با هر دلی نسبت به قدر جوهر است / قطره بر گل شبنم و در قعر دریا گوهر است

شعر هندی، شعری صورت‌گراست نه معنی‌گرا و شاعران بیشتر به زبان توجّه دارند تا به معنی.

در این دوره حملات تیموریان و ازبکان به رواج لغات عربی و ضعف زبان فارسی منجر گردید.

در این دوره به دلیل توجّه شاعران کوچه و بازار به آرایه‌های ادبی، بدیع و بیان، استفاده از آرایه‌های ادبی بسیار رواج دارد.

کار شاعران سبک هندی ترجمه مطالب فلسفی و عرفانی و غنایی گذشتگان به بیان سبک هندی بود.