شرکت در آزمون آنلاین پیام‌های آسمان هفتم - درس اوّل-بینای مهربان | آزمون شماره 5010

ای دل، تا کی در فریب این دنیای فانی سر خواهی کرد؟ یک بار، تنها یک بار سر از این چاه ظلمانی بیرون آور تا جهان واقعی را ببینی!

اگر در این دنیا، تو را جانی زیانی رسید، بدان که فردا، سود فراوانی خواهی بُرد. لحظه‌ای زبان در دهان بگیر تا حقایق معنوی را بشنوی!

چرا باید دل بر این دنیای فانی بست؟ دنیایی که تاجدارانِ خود را نیز از تخت پادشاهی به زیر می‌کشد و به زیر خاک می‌فرستد؟

و چگونه به‌سوی عیب حرکت می‌کنی، اگر او را همیشه‌حاضر می‌دانی؟ او از بخشیدن، ناتوان نمی‌شود و بنده را یاری می‌کند.

روزی اگر صدهزار بار کنم شکر/ باز بود نعمتت ز شکر من افزون

به‌جز شکر، نعمت نگیرد که شکر / عقاب است و نعمت چو کبک دری است

چه نعمتی است تو را تا به شکر آن کوشی؟ / به حیرت اندر از کار چون تو مسکینم

تا نپنداری‌ کنون ‌کفران نعمت می‌کنم / نعمتی ناچار باید تا کسی ‌کفران کند

تا [دعای] شما را بپذیرم.

تا [دعای] شما را بپذیرد.

تا [دعای] شما به سودتان باشد.

تا [دعای] شما برای دیگران، پذیرفته شود.