شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19181

ثنا و ستایش - ثمن و بها

ثواب و پاداش - اساس و پایه

ازار و شمشیر- منصور و پیروز

آزر پدر حضرت ابراهیم- سیف و تابستان

منکر، زشت

مولع، آزمندی

مستغنی، محتاج

معمول، مرسوم

ستایش نبرد آن که بیداد بود / به گنج و به تخت مهی شاد بود

گسسته شود در جهان کام اوی / نخواند به گیتی کسی نام اویید

 توانگرا دل درویش خود به‌دست‌آور / که مخزن زر و گنج درم نخواهد ماند

بدین رواق زبرجد نوشته‌اند به زر / که جز نکویی اهل کرم نخواهد ماند

 نامرادی و مراد این جهان / تا بجنبی بگذرد در یک زمان

چون جهان می‌بگذرد بگذر تو نیز / ترک او گیر و بدو منگر تو نیز

که دست در خم می زد که خون ما جوشید / که برفروخت که در چشم ما حیا جوشید

ترانه‌ای که چمن را به خون گرم گرفت / که ناگذشته بر او سینه صبا جوش

بس که مرغ سحری در غم گلزار بسوخت                                                                                            جگر لاله بر آن دلشدة زار بسوخت

ای که از سرّ اناالحق خبری یافته‌ای                                                                                           چه شوی منکر منصور که بر دار بسوخت

تو که احوال دل سوختگان می‌دانی                                                                                            مکن انکار کسی کز غم این کار بسوخت

صبر بسیار مفرمای من سوخته را                                                                                                          که دل ریشم ازین صبر جگرخوار بسوخت