شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 8: اختیارات شاعری 2 (وزنی) | آزمون شماره 9571

عشوه دادند که بر ما گذری خواهی کرد / دیدی آخر که چنین عشوه خریدیم و برفت؟

مرا بسود و فرو ریخت هر چه دندان بود / نبود دندان لا بل چراغ تابان بود

سعدیا گر قدمت راه به پایان نرساند / باری اندر طلبش عمر به پایان برسانی

سر آن داری کامروز مرا شاد کنی؟ / دل مسکین مرا از غمت آزاد کنی؟

گرچه من این‌جا حدیث از سر جان می‌کنم / نزد تو آنجا سخن از سر و زر می‌رود

دور فلک بر دلم کرد ز جور آنچه کرد / خوی تو نیز از جفا یاری او می‌کند

عقل نه همتای توست کز تو زند لاف عشق / می‌نشناسد حریف خیره‌سری می‌کند

به که ز بهر سخن برنگشاید زبان / گر نتواند که مرد سخن به پایان برد

چو بشنوی سخن اهل دل مگو که خطاست / سخن‌شناس نه ای جان من خطا اینجاست

می‌کوش به هر ورق که خوانی / کان دانش را تمام دانی

بسم الله الرحمن الرحیم / هست کلید در گنج حکیم

کیسه هنوز فربه است با تو از آن قوی دلم / چاره چه خاقانی اگر کیسه رسد به لاغری