شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 17364

مگر تقویم یزدانی که طالع‌ها در او باشد / مگر دریای غفرانی کز او شویند زلّت‌ها

 سخن پیدا بود سعدی که حدّش تا کجا باشد / زبان درکش که منظورت ندارد حدّ زیبایی

بگو ای پیک مشتاقان بدان حضرت که مهجوری / سلامی گر نمی‌شاید جوابی هم نمی‌ارزد؟

 گر چه مه در عالم‌آرایی ز گیتی بر سر آمد / کی تواند شد مقابل با رخت از ناتمامی

گمانش چنان شد که گردان سپهر                              به گیتی مر او را نموده است چهر

تمتع به هر گوشه‌ای یافتم                                            به هر خرمنی گوشه‌ای یافتم

وجودم به تنگ آمد از جور تنگی                               شدم در سفر روزگاری درنگی

چو پاکان شیراز، خاکی نهاد                                    ندیدم که رحمت بر این خاک باد