شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 28512

جهان دیدگان را همه گرد کن / زبان تیز گردان به شیرین سخن

جانا بیار باده و بختم بلند کن / زان حلقه‌های زلف دلم را کمند کن

برو یاد هنگامه مرگ کن / شدى پیر دیگر گنه ترک کن

جانا بیار باده و بختم تمام کن / عیش مرا خجسته چو دارالسلام کن

خطّت که درد و داغ تو نو می‌کند مرا / جان در بلای عشق گرو می‌کند مرا

شرع احمد نیست این منزل مرو / گرچه دارد او هزاران راهرو

آن خال سیه از بر آن نرگس‌ جادو / چون نافه مشک است جدا گشته ز آهو

چو مِی ‌‌خوردی ز خود بیرون مشو تو / مر این اسرار کل نیکو شنو تو

دو

سه

چهار

یک